वेळ: दुसऱ्या दिवशी सकाळी ९:००. ठिकाण: OCBC (सांस्कृतिक वस्तू तस्करीविरोधी पथक) मुख्यालय, पॅरिस.
चोरीच्या घटनेला आता तीस तास उलटून गेले होते. पॅरिस, किंबहुना संपूर्ण जग, 'द फोर-मिनिट हाईस्ट' (The Four-Minute Heist) च्या बातमीने ढवळून निघाले होते. लूव्र संग्रहालयाच्या अभेद्य भिंतींना पडलेले भगदाड, हा फ्रान्सच्या राष्ट्रीय अस्मितेवर झालेला हल्ला मानला जात होता.
OCBC च्या मुख्यालयातील कॉन्फरन्स रूम, ज्याला ज्युलियन मातेओ 'द वॉर रूम' (The War Room) म्हणत असे, ती आता या प्रकरणाचे केंद्र बनली होती. खोलीत ताणलेल्या सिगारेटचा, शिळ्या कॉफीचा आणि उM**म**त 'ब्रेकथ्रू'च्या (Breakthrough) आशेचा संमिश्र वास येत होता.
एका मोठ्या डिजिटल व्हाईटबोर्डवर 'प्रकरण: अपोलो' असे नाव झळकत होते. त्याच्या खाली तीन मुख्य प्रश्न होते:
१. चार मिनिटे? (एक अशक्य वेग) २. तुटलेला मुकूट (एक विचित्र संदेश) ३. नऊ वस्तू (एक गूढ यादी)
इन्स्पेक्टर ज्युलियन मातेओ खोलीच्या एका कोपऱ्यात शांतपणे उभा होता. त्याच्या हातात कॉफीचा मग होता, पण तो त्यातील कॉफी पीत नव्हता. तो फक्त व्हाईटबोर्डकडे, त्या तीन प्रश्नांकडे, टक लावून पाहत होता. त्याचा चेहरा निर्विकार होता, पण त्याचे डोळे एखाद्या शिकारी पक्ष्याप्रमाणे तीक्ष्ण होते. तो फक्त एक पोलिस अधिकारी नव्हता; तो कलेचा, इतिहासाचा आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, मानवी स्वभावातील 'पॅटर्न्स'चा (Patterns) अभ्यासक होता.
"ठीक आहे, टीम. आतापर्यंत आपल्या हातात काय आहे?" ज्युलियनने अखेर शांतता भंग केली. त्याचा आवाज खोलीतील तणावाच्या मानाने आश्चर्यकारक रीत्या शांत होता.
त्याचा तरुण आणि उत्साही डेप्युटी, सार्जंट बाल्देली (Sergeant Baldelli), उभा राहिला. बाल्देली हा 'बाय-द-बुक' (by-the-book) अधिकारी होता.
"इन्स्पेक्टर, परिस्थिती गंभीर आहे," बाल्देलीने सुरुवात केली. "फॉरेन्सिक टीमने (Forensic team) संपूर्ण अपोलो गॅलरी, सर्व्हिस कॉरिडॉर आणि सीन नदीचा तो किनारा अक्षरशः 'चाळून' काढला आहे. परिणाम? शून्य."
त्याने टॅबलेटवर स्लाईड्स बदलल्या.
"एकही फिंगरप्रिंट नाही. एकही DNA सॅम्पल नाही. एकही केसाचा तुकडा नाही. त्यांनी वापरलेला प्रत्येक सूट 'क्लीन-सूट' (Clean-suit) होता. त्यांनी कोणतीही चूक केलेली नाही. जणू काही... ती माणसे नव्हतीच."
खोलीत एक निराश शांतता पसरली.
"आणि 'चार मिनिटांचा' काय खेळ आहे?" ज्युलियनने विचारले, त्याचे डोळे अजूनही बोर्डवर होते.
आता 'कॅमिल' (Camille), OCBC ची टेक-विझार्ड (Tech-wizard), पुढे आली. तिचे केस गुलाबी होते आणि तिच्या डोळ्यांखाली झोपेअभावी काळी वर्तुळे होती.
"तो 'लूप' (Loop) होता, इन्स्पेक्टर," कॅमिलने तांत्रिक तपशील स्क्रीनवर आणत म्हटले. "जगातील सर्वात अत्याधुनिक लूप. हा साधा 'कट-पेस्ट' जॉब नव्हता. चोरांनी कंट्रोल रूमच्या सिस्टीममध्ये 'मॅन-इन-द-मिडल' (Man-in-the-Middle) हल्ला केला होता. त्यांनी आदल्या रात्रीचे, त्याच वेळेचे, रिकाम्या कॉरिडॉरचे फुटेज रेकॉर्ड केले होते. आणि चोरीच्या वेळी, त्यांनी 'लाईव्ह फीड' (Live feed) बंद करून, हे रेकॉर्ड केलेले फुटेज कंट्रोल रूमच्या मॉनिटरवर 'स्ट्रीम' (Stream) केले."
"हे किती वेळ चालले?" ज्युलियनने विचारले.
"अचूक... चार मिनिटे आणि सहा सेकंद," कॅमिलने उत्तर दिले. "ज्या क्षणी चोर मालवाहू लिफ्टमध्ये परत शिरले, त्याच क्षणी लूप संपला आणि लाईव्ह फीड सुरू झाले. सुरक्षा रक्षकांना (अरमांड डुबोईस) तो एक सेकंदाचा 'ग्लिच' (Glitch) वाटला. पण तो ग्लिच नव्हता... ती 'शिफ्ट' (Shift) होती."
"चार मिनिटे," बाल्देलीने पुन्हा म्हटले. "हे सर्व पूर्वनियोजित होते. त्यांना प्रत्येक सेकंदाचा हिशोब माहित होता. हे काम 'इन्सायडर' (Insider) शिवाय अशक्य आहे."
"बरोबर," ज्युलियन म्हणाला. "पण माझा प्रश्न वेगळा आहे. त्यांनी 'चार मिनिटांचाच' लूप का लावला? जर ते सिस्टीम हॅक करू शकत होते, तर ते आठ मिनिटांचा, किंवा पंधरा मिनिटांचा लूपही लावू शकले असते. त्यांनी आरामात काम केले असते."
खोलीत सगळे विचारात पडले.
ज्युलियन बोर्डजवळ गेला आणि त्याने 'चार मिनिटे?' या शब्दाभोवती एक लाल वर्तुळ काढले.
"कारण," ज्युलियन स्वतःशीच बोलल्याप्रमाणे म्हणाला, "त्यांना 'चार मिनिटे' हीच 'हेडलाईन' (Headline) हवी होती. त्यांना जगाला दाखवून द्यायचे होते की ते किती वेगवान, किती अशक्य आहेत. ही चोरी पैशांपेक्षा जास्त 'प्रसिद्धी'साठी (Notoriety) केली आहे. हा एक 'परफॉर्मन्स' (Performance) होता. 'चार मिनिटे' हा त्या नाटकाचा पहिला अंक आहे."
त्याने दुसरा प्रश्न निवडला. "आणि 'तुटलेला मुकूट'? फॉरेन्सिक लॅबमधून काय बातमी आहे?"
वेळ: सकाळी १०:३०. ठिकाण: पॅरिस पोलिस फॉरेन्सिक्स लॅब (Paris Police Forensics Lab)
लॅबचा स्टराईल (Sterile), केमिकलचा वास ज्युलियनला कधीच आवडला नाही. पण डॉ. एलियास व्होंट (Dr. Elias Vonte), लॅबचा मुख्य, हा त्याच्या क्षेत्रातील 'लिओनार्डो दा विंची' मानला जात होता.
डॉ. एलियास, एका मोठ्या राखाडी केसांच्या माणसाने, ज्युलियनला एका स्वच्छ, स्टीलच्या टेबलजवळ आणले. टेबलवर, एका काचेच्या आवरणाखाली, सम्राज्ञी युजीनच्या मुकुटाचे तुकडे ठेवले होते. ते एका भव्य शोकांतिकेसारखे दिसत होते.
"तो 'पडला' नाही," डॉ. एलियासने ज्युलियनच्या प्रश्नाची वाट न पाहताच सुरुवात केली.
"तुम्हाला खात्री आहे?" ज्युलियनने पाहिले.
"इन्स्पेक्टर, मी माझ्या आयुष्यातील चाळीस वर्षे वस्तू 'कशा' तुटतात याचा अभ्यास करत आहे," एलियासने एक लहान लेझर पॉईंटर उचलला. "जर हा मुकूट पळताना पडला असता, तर 'इम्पॅक्ट' (Impact) एकाच दिशेने, एकाच बिंदूवर झाला असता. हिरे 'नॉक आउट' (Knock out) झाले असते. सोने वाकले असते."
त्याने लेझर पॉईंटर एका सोन्याच्या तुटलेल्या भागावर टाकला.
"हे बघा," तो म्हणाला. "हा 'कट' (Cut) आहे. अतिशय सूक्ष्म, पण अचूक. हा 'ज्वेलर्स सॉ' (Jeweler's saw) किंवा हाय-प्रेशर वॉटर जेटचा (High-pressure water jet) कट आहे. आणि हा दुसरा... हा 'क्रश' (Crush) आहे. जणू काही कोणीतरी तो मुद्दाम 'व्हाईस' (Vice) मध्ये दाबून तोडला."
त्याने दुसरा तुकडा दाखवला, जिथे एक मोठा पाचू (Emerald) होता.
"आणि हा पाचू," एलियास म्हणाला. "हा 'पडला' नाही. हा 'उकरून' (Pried out) काढला आहे. अत्यंत ताकदीने, पण कुशलतेने. जणू काही त्यांना तो दगड नकोच होता, त्यांना फक्त ते 'घर' (Setting) तोडायचे होते."
ज्युलियनने डोळे बारीक केले. "म्हणजे... त्यांनी तो मुद्दाम तोडला. नदीकिनारी, घाईघाईत नाही... तर आरामात, एखाद्या वर्कशॉपमध्ये."
"अगदी बरोबर," एलियासने दुजोरा दिला. "हा 'पडल्याचा' अपघात नाही. ही 'फाशी' (Execution) आहे. त्यांनी मुकुटाची किंमत शून्य केली. त्यांनी त्याचा अपमान केला. आणि मग तो नदीकिनारी फेकून दिला... जेणेकरून तो आपल्याला 'सापडावा'."
ज्युलियनच्या डोक्यात विचारचक्र सुरू झाले. "ते जगाला काय सांगू पाहत आहेत?"
"तेच," एलियास म्हणाला. "की फ्रान्सचे वैभव, आमची 'सम्राज्ञी'... ती आता 'तुटलेली' आहे. हा राग आहे, ज्युलियन. हा निव्वळ लोभ नाही, हा शुद्ध, थंड राग आहे."
ज्युलियनने बोर्डवरचा दुसरा प्रश्न आठवला. 'एक विचित्र संदेश'.
"धन्यवाद, डॉक्टर," ज्युलियन म्हणाला. "तुमच्यामुळे हे स्पष्ट झाले आहे. हा दरोडा नाही, हा 'जाहीरनामा' (Manifesto) आहे."
वेळ: दुपारी १:००. ठिकाण: OCBC मुख्यालय, ज्युलियनचे ऑफिस.
ज्युलियनचे ऑफिस हे 'वॉर रूम'च्या अगदी उलट होते. ते शांत होते. भिंतींवर जुन्या, चोरीतून परत मिळवलेल्या 'रेनेसाँ' (Renaissance) काळातील पेंटिंग्जच्या प्रतिकृती होत्या. त्याच्या डेस्कवर कागदांचा ढिग नव्हता, तर फक्त एक लॅपटॉप, एक नोंदवही आणि तिसरा प्रश्न दर्शवणारा एक कागद होता: "नऊ वस्तू."
त्याने कॉफीचा एक घोट घेतला. अखेर.
त्याने लूव्रच्या इन्व्हेन्टरी मॅनेजरकडून (Inventory manager) त्या नऊ वस्तूंची 'गोपनीय' यादी मागवली होती. सार्वजनिक यादीत फक्त 'दागिने' आणि 'मौल्यवान वस्तू' असा उल्लेख होता. पण ज्युलियनला 'अंतर्गत' यादी हवी होती.
तो यादी वाचू लागला.
१. सम्राज्ञी युजीनचा रत्नजडित मुकूट (आता तुटलेला). २. नेपोलियन तिसरा याचा 'सिल्व्हर ईगल' जडवलेला राजदंड (Ceremonial Scepter). ३. सम्राज्ञी युजीनचे 'व्हिक्टरी' हिऱ्यांचे कंठहार (Victory Diamond Necklace). ४. नेपोलियन तिसरा याचे वैयक्तिक सोन्याचे पॉकेट वॉच (ज्यावर 'N-III' कोरले होते). ५. 'ऑर्डर ऑफ सेंट मायकेल'चा एक अज्ञात, काळ्या धातूचा खंजीर (Dagger... पण यादीत 'अज्ञात' का?). ६. नेपोलियन तिसरा याची वैयक्तिक 'स्नफ बॉक्स' (Snuff box) (छोट्या चांदीच्या डबीत तंबाखू ठेवत). ७. सम्राज्ञी युजीनची दोन सोन्याची कंकणे (Royal Wedding Bracelets). ८. 'लॉस्ट लिजन' (Lost Legion) चे काळ्या धातूचे पदक (Black Metal Medal... 'लॉस्ट लिजन' काय आहे?). ९. नेपोलियन तिसरा याने स्वाक्षरी केलेला एक छोटा, चर्मपत्राचा तुकडा (ज्यात एक 'प्रतिज्ञा' लिहिली होती).
ज्युलियनने कपाळावर आठ्या घातल्या.
"ही काय यादी आहे?" तो स्वतःशीच पुटपुटला.
जर हा पैशासाठी दरोडा असता, तर चोरांनी मुकूट आणि कंठहार घेतला असता. आणि अपोलो गॅलरीत यापेक्षाही मौल्यवान वस्तू होत्या. 'लुई चौदावा'चे (Louis XIV) हिरे होते, जे 'सन किंग' (Sun King) म्हणून ओळखले जात. चोरांनी त्या वस्तूंना हातही लावला नाही.
त्यांनी 'पॉकेट वॉच' का चोरले? एक 'स्नफ बॉक्स'? आणि सर्वात विचित्र... एक 'खंजीर' आणि एक 'पदक'?
ज्युलियनने त्याच्या कॉम्प्युटरवर OCBC च्या ऐतिहासिक डेटाबेसमध्ये (Historical Database) शोधायला सुरुवात केली.
'नेपोलियन तिसरा खंजीर' - हजारो परिणाम. 'लॉस्ट लिजन मेडल' - शून्य परिणाम. 'नेपोलियन तिसरा प्रतिज्ञा' - शून्य परिणाम.
ही यादी... ही एका सामान्य चोराची 'शॉपिंग लिस्ट' (Shopping list) नव्हती. ही यादी एका विशिष्ट 'कलेक्टर'ची (Collector) होती. एका अशा व्यक्तीची, ज्याला पैशापेक्षा त्या वस्तूंच्या 'इतिहासा'त' किंवा 'अर्था'त' जास्त रस होता.
"चार मिनिटांचा 'परफॉर्मन्स'..." "मुकुटाची 'फाशी'..." "आणि ही 'गूढ' खरेदी यादी..."
ज्युलियनला जाणवले की तो एका अशा गुन्ह्याचा तपास करत आहे, जो त्याच्या नेहमीच्या अनुभवाच्या पलीकडचा होता. हा गुन्हा तर्कशास्त्रावर (Logic) आधारित नव्हता; तो 'श्रद्धे'वर (Belief) आधारित होता.
आणि जेव्हा 'श्रद्धा' गुन्ह्याच्या मुळाशी असते, तेव्हा तर्कशास्त्रज्ञ अयशस्वी ठरतात. तेव्हा तुम्हाला एका 'इतिहासकाराची' गरज असते.
ज्युलियनला फक्त एकाच व्यक्तीचे नाव आठवले. एक अशी व्यक्ती जी अधिकृत इतिहासाच्या पुस्तकांच्या पलीकडे पाहू शकत होती. एक अशी व्यक्ती जी लूव्रच्या कॉरिडॉरमध्ये, भिंतींमधील फटींमध्ये लपलेली 'गुपिते' जाणत होती.
त्याने फोन उचलला.
वेळ: दुपारी २:३०. ठिकाण: पॅरिसमधील 'लॅटिन क्वार्टर' (Latin Quarter).
ज्युलियन एका जुन्या, वेलींनी (Ivy) झाकलेल्या इमारतीसमोर उभा राहिला. त्याने त्याच्या गाडीतून एक ताजे 'बॅगेट' (Baguette - फ्रेंच ब्रेड) आणि एका लहान पिशवीतून 'कॅमेम्बर्ट' (Camembert) चीज घेतले. ही 'लाच' होती.
त्याने एका जुन्या, पितळी 'बेल'चे (Bell) बटण दाबले. त्यावर एकच नाव कोरले होते: "प्रोफेसर अॅन-मेरी डुव्हल."
बराच वेळ काहीच उत्तर आले नाही. मग इंटरकॉम (Intercom) मधून एक खरखरीत, पण कमालीचा अधिकारवाणीचा आवाज आला.
"...कोण आहे?"
"प्रोफेसर? मी इन्स्पेक्टर ज्युलियन मातेओ आहे."
"...इन्स्पेक्टर? तुम्हाला काय हवे आहे? मी टीव्ही पाहत नाही, आणि वर्तमानपत्रे वाचत नाही. पण मला माहित आहे की पॅरिस जळत आहे. आणि तुम्ही माझ्या दारात आहात. म्हणजे परिस्थिती वाईट आहे."
"मला तुमची मदत हवी आहे, प्रोफेसर," ज्युलियन म्हणाला. "मी तुमच्यासाठी 'कॅमेम्बर्ट' आणले आहे."
एक मोठा 'बझ' (Buzz) असा आवाज झाला, आणि जड ओकचा (Oak) दरवाजा उघडला.
ज्युलियनने पायऱ्या चढायला सुरुवात केली.
वेळ: दुपारी २:४५. ठिकाण: प्रोफेसर अॅन-मेरी यांचे अपार्टमेंट.
जर लूव्र हे फ्रान्सच्या 'सार्वजनिक' इतिहासाचे संग्रहालय होते, तर प्रोफेसर अॅन-मेरी यांचे अपार्टमेंट हे 'गुप्त' इतिहासाचे संग्रहालय होते.
खोलीत पाय ठेवायला जागा नव्हती. जमिनीपासून छतापर्यंत, फक्त पुस्तके, हस्तलिखिते, जुने नकाशे आणि काही विचित्र कलाकृती (ज्या ज्युलियनला खात्री होती की त्या नोंदणीकृत नव्हत्या) होत्या. हवेत जुन्या कागदाचा, ओलसरपणाचा आणि एका मोठ्या, आळशी पर्शियन मांजराचा (Persian cat) वास होता.
प्रोफेसर अॅन-मेरी डुव्हल (Professor Anne-Marie Duval), वयाची ऐंशी ओलांडलेली, एका मोठ्या विंग-चेअरमध्ये (Wing chair) बसल्या होत्या. त्यांनी जाड भिंगाचा चष्मा लावला होता आणि अंगावर एक जुनी, मखमली शाल पांघरली होती. त्यांचे डोळे मात्र एखाद्या तरुणीप्रमाणे तेजस्वी आणि भेदक होते.
"बसा, इन्स्पेक्टर," त्यांनी एका पुस्तकांच्या ढिगाऱ्याकडे निर्देश करत म्हटले. "फक्त त्या 'बाराव्या शतकातील' हस्तलिखितांवर बसू नका. ते नाजूक आहे."
ज्युलियनने एका स्टूलवर कशीबशी जागा शोधली. ते मांजर, ज्याचे नाव 'रिचेल्यू' (Richelieu) असावे, त्याच्या पायाजवळ आले आणि त्याने चीजच्या पिशवीला हुंगले.
"तुम्ही लूव्रच्या क्युरेटर (Curator) होतात, प्रोफेसर. वीस वर्षे," ज्युलियनने सुरुवात केली. "विशेषतः अपोलो गॅलरीमध्ये."
"हो," अॅन-मेरी म्हणाल्या. "ती माझी 'गॅलरी' होती. आता... त्या मूर्खांनी (Fools) ती लुटू दिली. मला सांगा, इन्स्पेक्टर, त्या 'चार मिनिटांच्या' मूर्खपणावर तुमचा विश्वास आहे का?"
ज्युलियनला किंचित आश्चर्य वाटले. "नाही, प्रोफेसर. मला वाटते की तो एक 'देखावा' (Stunt) आहे."
"हुशार," प्रोफेसर किंचित हसल्या. "आणि तो 'तुटलेला मुकूट'? काय वाटते? अपघात?"
"नाही," ज्युलियन म्हणाला. "ती 'फाशी' (Execution) आहे."
आता प्रोफेसर अॅन-मेरी पूर्णपणे ज्युलियनकडे वळल्या. त्यांचे तेजस्वी डोळे ज्युलियनच्या डोळ्यांचा वेध घेत होते. "तुम्ही... तुम्ही तुमच्या वरिष्ठांसारखे मूर्ख नाही आहात, इन्स्पेक्टर. मला आवडलंत. मग तुम्हाला माझी मदत का हवी आहे? तुम्हाला 'इन्सायडर'चा शोध घ्यायचा आहे का? तो मूर्ख तरुण, सिलास रेनर (Silas Renner)? तोच असणार. त्याला नेपोलियनचे वेड आहे."
ज्युलियनच्या चेहऱ्यावर पहिल्यांदाच आश्चर्याचा भाव उमटला. "सिलास रेनर? तो आमचा संशयित आहे?"
"तो 'पाहिजे'," प्रोफेसर म्हणाल्या. "पण तो तुमचा 'मुख्य' गुन्हेगार नाही. तो एक 'मोहरा' (Pawn) आहे. एक उपयुक्त, पण मूर्ख मोहरा."
ज्युलियनने त्याच्या खिशातून ती नऊ वस्तूंची यादी काढली. "प्रोफेसर, मला 'इन्सायडर' मध्ये रस नाही. तो सापडेल. मला 'का' (Why) हे जाणून घ्यायचे आहे. मला या 'नऊ' वस्तूंचा अर्थ जाणून घ्यायचा आहे."
त्याने ती यादी प्रोफेसर अॅन-मेरी यांच्या हातात दिली.
अॅन-मेरी यांनी चष्मा नाकावर सरकवला. त्या यादी वाचू लागल्या. त्यांचे ओठ हलत होते. जसा-जसा त्या यादीत खाली जात होत्या, तसा-तसा त्यांच्या चेहऱ्याचा रंग बदलत होता. जो आत्मविश्वास त्यांच्या चेहऱ्यावर होता, तो आता नाहीसा झाला होता. त्यांच्या हातातील यादीचा कागद थरथरू लागला.
"प्रोफेसर? तुम्ही ठीक आहात?"
अॅन-मेरी यांनी ज्युलियनकडे पाहिले. त्यांच्या डोळ्यात आता कुतूहल नव्हते; त्यांच्या डोळ्यात ' भीती' (Fear) होती.
"देवा," त्या कुजबुजल्या. "त्यांना हे माहित होते. त्यांना हे माहित होते की या नऊ वस्तू 'एकत्र' होत्या."
"एकत्र? याचा अर्थ काय?"
प्रोफेसर अॅन-मेरी यांनी थरथरत्या हाताने टेबलवरील पाण्याचा ग्लास उचलला.
"इन्स्पेक्टर," त्या गंभीर आवाजात म्हणाल्या, "जगाला वाटते की नेपोलियन तिसरा हा एक 'राजकारणी' होता. एक 'सम्राट' होता. पण इतिहास जे सांगत नाही ते हे आहे की, नेपोलियन तिसरा हा एक 'गूढवादी' (Mystic) होता. तो 'गुप्त सोसायट्यांचा' (Secret societies) सदस्य होता."
"आणि या नऊ वस्तू..." ज्युलियनने विचारले.
"या नऊ वस्तू," प्रोफेसर अॅन-मेरी यांनी यादीवर बोट ठेवले, "या फक्त दागिने किंवा ऐतिहासिक वस्तू नाहीत. इन्स्पेक्टर... हा 'नेपोलियनचा लॉस्ट सेरेमोनियल सेट' (Napoleon's Lost Ceremonial Set) आहे."
"सेरेमोनियल सेट?"
"लोककथा," प्रोफेसर पुढे बोलू लागल्या, "किंवा 'सत्य'... असं सांगते की, नेपोलियन तिसऱ्याचा विश्वास होता की या नऊ वस्तू एकत्र आणल्यास, त्या 'साम्राज्याचे भाग्य' (Fortune of the Empire) नियंत्रित करू शकतात. हा खंजीर, हे पदक, ती प्रतिज्ञा... या वस्तू 'विधी' (Ritual) करण्यासाठी वापरल्या जात होत्या. एका अशा विधीसाठी, जो फ्रेंच प्रजासत्ताकाचा (Republic) नाश करून, 'तिसऱ्या साम्राज्याची' (Third Empire) पुन्हा स्थापना करू शकेल."
ज्युलियनला त्याच्या पाठीच्या कण्यातून एक थंड शिरशिरी गेल्याचा भास झाला.
"तुम्ही म्हणताय... ही चोरी पैशासाठी नव्हती. ही 'राजकारणासाठी' नव्हती."
"नाही," प्रोफेसर अॅन-मेरी म्हणाल्या, त्यांचे डोळे अंधारात चमकत होते. "ही चोरी 'जादू' (Magic) साठी होती, इन्स्पेक्टर. किंवा निदान, अशा लोकांसाठी, ज्यांचा त्यावर विश्वास आहे."
"तुम्ही अशा लोकांबद्दल बोलत आहात जे आजही फ्रान्समध्ये 'साम्राज्य' परत आणण्याचे स्वप्न पाहतात," ज्युलियन म्हणाला. "अति-राष्ट्रवादी (Ultra-nationalists)."
"मी 'स्वप्न' पाहणाऱ्यांबद्दल बोलत नाहीये," प्रोफेसर अॅन-मेरी यांनी त्याला थांबवले. "मी 'कृती' करणाऱ्यांबद्दल बोलत आहे. ही यादी... हा पुरावा आहे की 'ते' परत आले आहेत. त्यांनी फक्त लूव्र लुटले नाहीये, इन्स्पेक्टर... त्यांनी लूव्रमधून 'शस्त्र' चोरले आहे. आणि आता, ते तो 'विधी' पूर्ण करणार आहेत."
तपासची दिशा आता पूर्णपणे बदलली होती. ज्युलियन मातेओ आता फक्त चोरांचा तपास करत नव्हता; तो अशा 'फॅनॅटिक्स'चा (Fanatics) तपास करत होता, जे इतिहासाच्या अंधाऱ्या कोपऱ्यातून वर्तमानात एक भयानक वादळ आणण्याच्या तयारीत होते.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा