वेळ: पहाटे ३:५३. ठिकाण: सीन नदी, पॅरिस.
पॅरिसवर धुक्याची एक ओलसर, जड चादर पसरली होती. चंद्राचा प्रकाश त्या धुक्याला भेदून खाली येऊ शकत नव्हता; तो फक्त वरच्या आकाशात एक अस्पष्ट, पिवळसर डाग बनून राहिला होता. सीन नदीचे (Seine) पाणी काळ्या शाईसारखे दिसत होते, शांत, पण तितकेच धोकादायक. नदीच्या प्रवाहाचा मंद 'खळाळ' आवाजाव्यतिरिक्त, शहराचा कोणताही आवाज त्या धुक्याच्या आवरणापलीकडे येत नव्हता.
याच अथांग शांततेचा भंग करत, एक लहान, काळ्या रंगाची, रबराची इन्फ्लेटेबल बोट (Zodiac) जवळजवळ आवाज न करता पाण्यावरून सरकत होती. तिचे इंजिन एका विशिष्ट 'मफल्ड' तंत्रज्ञानाने युक्त होते, ज्यामुळे तिचा आवाज एखाद्या मोठ्या माशाने पाणी कापल्यासारखाच येत होता.
बोटीत चार आकृत्या होत्या. जणू काही त्या धुक्यातूनच जन्माला आल्या होत्या. त्यांनी डोक्यापासून पायापर्यंत मॅट-ब्लॅक (Matte-Black) रंगाचे, उष्णता-शोषक (Thermal-absorbing) 'स्टिल्थ सूट' घातले होते. त्यांचे चेहरे 'बॅलाक्लावा' (Balaclava) आणि नाईट-व्हिजन गॉगल्सने झाकलेले होते. ते श्वास घेत होते, पण त्यांचा श्वासही धुक्यात मिसळून जात होता.
त्यांच्यापैकी एक, जो इतरांपेक्षा थोडा उंच आणि निश्चल होता, तो 'अल्फा' होता. टीमचा म्होरक्या.
"पॅरिस झोपले आहे," अल्फाच्या मनात विचार आला, "पण लूव्र (Louvre) कधीच झोपत नाही."
त्याचे डोळे नदीच्या उजव्या काठावर, एका अजस्त्र, अंधाऱ्या छायेवर खिळले होते. 'लूव्र' संग्रहालय. जगाच्या इतिहासाचा, कलेचा आणि वैभवाचा सर्वात मोठा खजिना.
बोट मंद झाली. ते 'पॅव्हिलॉन दे फ्लोर' (Pavillon de Flore) च्या जवळ पोहोचले होते, जो लूव्रचा सीन नदीला लागून असलेला भाग होता. अल्फाने हाताच्या इशाऱ्याने बोट थांबवली.
वेळ: पहाटे ३:५५.
"दोन मिनिटे," अल्फाच्या गॉगलच्या डिस्प्लेवर वेळ चमकली. त्याने आपल्या मनगटावरील क्रोनोमीटर तपासला. दोन्ही वेळ अचूक होत्या.
"बीटा," तो कुजबुजला.
'बीटा', जो टीमचा टेक-स्पेशालिस्ट होता, त्याने एक लहान पॅड काढले. त्यावर लूव्रच्या त्या भागाचा 3D नकाशा दिसत होता. लाल रंगाची एक रेषा त्यांच्या सध्याच्या जागेपासून मालवाहू लिफ्टपर्यंत जात होती.
"सर्व सेन्सर्स ग्रीन आहेत," बीटाने सांगितले. "क्युरेटरने (The Curator) त्याचे काम चोख बजावले आहे."
अल्फाने होकार दिला. 'क्युरेटर' - डॉ. सिलास रेनर. गेल्या सहा महिन्यांपासून त्यानेच या अशक्यप्राय चोरीची प्रत्येक बारीक-सारीक गोष्ट आखली होती. त्यानेच सांगितले होते की, 'पॅव्हिलॉन दे फ्लोर'च्या नूतनीकरणाचे (Renovation) काम म्हणजे आत येण्यासाठीचा 'राजमार्ग' होता.
"गामा, डेल्टा, तयार," अल्फाने आदेश दिला.
'गामा', जो टीमचा ताकदवान पण तितकाच चपळ सदस्य होता, त्याने एका मोठ्या, जलरोधक (Waterproof) बॅगेतून हुक्स आणि केबल्स काढल्या. 'डेल्टा', जो सर्वात लवचिक आणि वेगवान होता, त्याने आपले ग्लव्हज तपासले.
बोट हळूच बांधकामाच्या 'स्काफोल्डिंग' (Scaffolding) ला धडकली. गामा आणि डेल्टा एका क्षणात त्या लोखंडी खांबांवर चढले, जणू काही त्या दोन मोठ्या काळ्या मांजरी असाव्यात. त्यांच्या हालचालीत कोणताही मानवी अवघडलेपणा नव्हता. केवळ सराव, सराव आणि अचूकता.
वेळ: पहाटे ३:५६.
'चार मिनिटांचा अंधार' सुरू झाला होता.
गामाने स्काफोल्डिंगच्या वरच्या बाजूला असलेल्या एका सर्व्हिस दरवाजाच्या कुलूपावर एक लहान, हायड्रॉलिक कटर लावले. कोणताही आवाज न करता, 'क्लिक' असा मंद ध्वनी झाला आणि जाडजूड कुलूप लोण्यासारखे कापले गेले.
डेल्टाने दरवाजा उघडला. आत अंधार होता.
"बीटा, आता," अल्फाने आदेश दिला.
बीटा आणि अल्फा स्काफोल्डिंगवर चढले. ते चौघे आता लूव्रच्या पोटात होते. त्यांच्या मागे, सीन नदीचे धुके एखाद्या पडद्यासारखे लोंबत होते.
त्याच क्षणी: लूव्र कंट्रोल रूम (Le Centre de Contrôle)
लूव्रच्या पोटात, जमिनीखाली चार मजले, एका वातानुकूलित, काँक्रीटच्या बंकरमध्ये, 'कंट्रोल रूम' जिवंत होता. या खोलीला खिडक्या नव्हत्या, फक्त भिंतींवर पसरलेले शेकडो मॉनिटर्स होते.
अरमांड डुबोईस (Armand Dubois), पन्नाशीचा एक अनुभवी सुरक्षा रक्षक, आपल्या खुर्चीवर बसून मान चोळत होता. रात्रपाळीची (Night Shift) ही शेवटची दोन तास त्याला नेहमीच जड जात.
"अजून एक तास, ल्यूक. मग गरमागरम कॉफी आणि 'क्रॉसॉं' (Croissant)," अरमांडने आपला तरुण सहकारी ल्यूकला म्हटले, जो जवळजवळ डुलक्या घेत होता.
ल्यूकने डोळे उघडले. "काही घडलं का?"
"नेहमीप्रमाणेच. काहीच नाही," अरमांड हसला. "सगळे 'मास्टर्स' (Mona Lisa, Venus de Milo) शांत झोपले आहेत. फक्त मॉनिटर १४... नेहमीप्रमाणेच."
ल्यूकने मॉनिटर १४ कडे पाहिले. तो 'अपोलो गॅलरी'च्या (Galerie d'Apollon) बाहेरच्या कॉरिडॉरचा व्ह्यू होता. कॅमेरा थोडा अस्पष्ट होता आणि त्यात नेहमीच काहीतरी 'ग्लिच' (Glitch) येत असे.
"त्यांनी तो कॅमेरा अजून बदलला नाही?" ल्यूकने जांभई देत विचारले.
"का? त्यांना वाटतं हा 'ग्लिच' म्हणजे 'सम्राज्ञी युजीन'चं भूत आहे," अरमांडने थट्टा केली. "तिला तिची गॅलरी आवडत नाही, म्हणे."
ल्यूक हसला. अरमांडचे लक्ष पुन्हा मॉनिटर्सच्या समुद्राकडे गेले.
वेळ: पहाटे ३:5८. ठिकाण: लूव्र सर्व्हिस कॉरिडॉर.
चोर आता एका धुळीने भरलेल्या, अंधाऱ्या कॉरिडॉरमध्ये होते. इथे फक्त जुन्या पेंटिंगच्या फ्रेम्स आणि ताडपत्रीखाली झाकलेले पुतळे होते.
ते मालवाहू लिफ्टसमोर (Freight Elevator) उभे होते. ही लिफ्ट थेट अपोलो गॅलरीच्या खाली असलेल्या सर्व्हिस एरियात उघडत होती.
बीटाने लिफ्टच्या पॅनेलवर एक लहान डिव्हाईस लावले. पॅनेलवरील लाल दिवा हिरवा झाला.
"क्युरेटरचे पासकोड अजूनही काम करत आहेत," बीटाने पुष्टी केली. "ही लिफ्ट आता अधिकृत रेकॉर्डवरून 'ऑफलाइन' झाली आहे. पुढच्या दहा मिनिटांसाठी."
लिफ्टचा दरवाजा एका मंद 'घरघर' आवाजासह उघडला. आत तेल आणि जुन्या लाकडाचा वास येत होता. चौघे आत शिरले. अल्फाने वरच्या मजल्याचे बटण दाबले.
वेळ: पहाटे ३:५९.
लिफ्ट थांबली. ते अपोलो गॅलरीच्या एका सर्व्हिस डोअरपाशी पोहोचले होते.
"इथून पुढे," अल्फाने आपल्या गॉगलमधून दिसणारा नकाशा तपासला. "गॉगल सिंक करा. गॅलरीतील लेझर ग्रिड (Laser Grid) मला दिसत आहे."
तिन्ही सदस्यांच्या गॉगलवर अल्फाच्या गॉगलमधील डेटा दिसू लागला. अपोलो गॅलरीचा संपूर्ण नकाशा त्यांच्या डोळ्यांसमोर उभा राहिला. कुठे लेझर आहेत, कुठे प्रेशर प्लेट्स आहेत, आणि सर्वात महत्त्वाचे - 'लक्ष्य' कुठे आहे.
"डेल्टा, तू आधी," अल्फा म्हणाला.
डेल्टाने दरवाजा उघडला.
वेळ: पहाटे ४:००. ठिकाण: गॅलरी डी'अपोलो (Galerie d'Apollon)
जर लूव्र हे एक शरीर असेल, तर अपोलो गॅलरी हे त्याचे 'हृदय' होते.
ही गॅलरी म्हणजे फ्रेंच राजेशाहीच्या वैभवाचे, श्रीमंतीचे आणि गर्वाचे मूर्तिमंत प्रतीक होती. छतावर सोन्याचा मुलामा दिलेली शिल्पे, भिंतींवर 'लुई चौदावा' (Louis XIV) पासून 'नेपोलियन' (Napoleon) पर्यंतच्या राजांची भव्य चित्रे. हवादेखील इथे इतिहासाच्या भाराने जड झाली होती.
गॅलरीत फक्त मंद, पिवळसर इमर्जन्सी लाईट्स सुरू होते.
पण त्या चौघांना या वैभवाचे काहीही कौतुक नव्हते. त्यांचे डोळे फक्त त्यांच्या लक्ष्यावर होते.
"सिस्टीम बायपास," बीटाने एका जंक्शन बॉक्सला आपले डिव्हाईस जोडत म्हटले. "क्युरेटरने सांगितल्याप्रमाणे, गॅलरीचे मुख्य अलार्म, व्हायब्रेशन सेन्सर्स आणि अकूस्टिक (ध्वनी) सेन्सर्स... पुढच्या तीन मिनिटांसाठी बंद झाले आहेत."
"तीन मिनिटे," अल्फाने पुनरुच्चार केला. "गामा, डेल्टा... काम सुरू करा."
हाच तो क्षण होता. गामा आणि डेल्टा गॅलरीच्या मध्यभागी असलेल्या, जाड काचेच्या एका मोठ्या डिस्प्ले-केसकडे (Display Case) झेपावले.
त्याच क्षणी: कंट्रोल रूम
अरमांड डुबोईसने डोळे चोळले. मॉनिटर १४, जो अपोलो गॅलरीचा कॉरिडॉर दाखवत होता, तो अचानक 'ब्लिंक' (Blink) झाला. एका क्षणासाठी, फक्त ०.५ सेकंदासाठी, मॉनिटरच्या कोपऱ्यात एक लहान 'VLC' (व्हिडिओ लूप) आयकॉन दिसला आणि नाहीसा झाला.
"हे बघ..." अरमांडने ल्यूकला म्हटले.
पण ल्यूकची मान पुन्हा छातीवर पडली होती. तो झोपला होता.
अरमांडने मान हलवली. "उंदीर... नक्कीच उंदीर," तो स्वतःशीच पुटपुटला.
मॉनिटरवर आता तोच रिकामा कॉरिडॉर दिसत होता. पण अरमांडला हे माहित नव्हते की, तो 'थेट' (Live) फुटेज नव्हता, तर 'क्युरेटर'ने आदल्या रात्री रेकॉर्ड केलेला 'लूप' (Recorded Loop) होता. खरा खेळ तर आता आतल्या गॅलरीत सुरू झाला होता.
वेळ: पहाटे ४:०१.
"ही बातमीतील 'काचा फोडल्या' ही बाब खोटी होती. ती एक अफवा होती जी नंतर पसरवण्यात आली. खरी चोरी यापेक्षाही भयानक होती."
गामाने डिस्प्ले-केसच्या काचेवर एक विशिष्ट जेल लावले. डेल्टाने त्यावर एक स्पायडर-वेब (Spider-web) सारखे डिव्हाईस चिकटवले.
"ब्लास्ट ब्लँकेट, तयार," गामा कुजबुजला.
अल्फाने होकार दिला. डेल्टाने बटण दाबले.
'क्रॅक!'
एखाद्याने बंद खोलीत शॅम्पेनची बाटली फोडावी, तसाच, पण त्यापेक्षा जास्त तीव्र, दाबलेला आवाज आला. काचेवर तारेचे जाळे पसरले. त्या स्पायडर-वेब डिव्हाईसने संपूर्ण काचेचा पॅनल एका तुकड्यात खेचून घेतला.
ही 'मूक' मोडतोड होती. आवाज झाला, पण तो इतका नियंत्रित होता की, गॅलरीबाहेर जाणे अशक्य होते.
वेळ: पहाटे ४:०२.
काच बाजूला होताच, आतल्या वस्तू चमकू लागल्या. नेपोलियन तिसरा (Napoleon III) याच्या वैयक्तिक वापराच्या वस्तू.
पण अल्फाचे लक्ष एकाच गोष्टीवर होते. मध्यभागी, लाल मखमलीवर ठेवलेला तो मुकूट.
सम्राज्ञी युजीनचा (Empress Eugénie) रत्नजडित मुकूट.
हजारो हिरे, पाचू आणि माणिक सोन्याच्या जाळीत गुंफलेले होते. मंद प्रकाशातही तो मुकूट एखाद्या लहान सूर्यासारखा तळपत होता. जणू काही फ्रान्सचे सर्व वैभव त्या एका बिंदूत एकवटले होते.
डेल्टाचे हात एखाद्या निष्णात सर्जनप्रमाणे आत गेले. त्याचे ग्लव्हज 'नॉन-स्टिक' होते, जेणेकरून कोणताही फिंगरप्रिंट किंवा DNA मागे राहणार नाही.
त्याने तो मुकूट उचलला.
"लक्ष्य एक, प्राप्त," डेल्टाने तो मुकूट एका शॉक-प्रूफ (Shock-proof) कंटेनरमध्ये ठेवला.
"इतर आठ," अल्फाने आज्ञा दिली. "वेळ नाही."
गामा आणि बीटाने आजूबाजूच्या छोट्या केसेसवर काम सुरू केले. त्यांनी तीच 'सायलेंट ब्रेक' पद्धत वापरली.
एकामागून एक... १. नेपोलियन तिसरा याचा 'सिल्व्हर ईगल' जडवलेला राजदंड (Scepter). २. सम्राज्ञी युजीनचे हिऱ्याचे कंठहार (Necklace). ३. एक सोन्याचे पॉकेट वॉच. ४. ... ५. ... ६. ... ७. एक रत्नजडित खंजीर (Dagger). ८. एक गूढ दिसणारे पदक (Medal).
वेळ: पहाटे ४:०३.
"नऊ वस्तू," बीटाने शेवटची वस्तू बॅगेत टाकत म्हटले. "सर्व नऊ. क्युरेटर खूश होईल."
"अलार्म सिस्टीम... ३० सेकंदात परत सुरू होईल," बीटाने घाई करत म्हटले. "आणि कंट्रोल रूममधील 'लूप' संपेल."
"माघार!" अल्फाने आवाज चढवला.
त्यांचे काम संपले होते. ते आले तितक्याच वेगाने, पण आता अधिक घाईने, ते परतीच्या मार्गाला लागले.
वेळ: पहाटे ४:०३:४५.
ते चौघे पुन्हा मालवाहू लिफ्टमध्ये होते. दरवाजा बंद झाला. लिफ्ट खाली जाऊ लागली.
वेळ: पहाटे ४:०४:०१.
लूव्र कंट्रोल रूम.
मॉनिटर १४ वरील 'लूप' संपला आणि 'थेट' प्रक्षेपण सुरू झाले.
अरमांड डुबोईसने पुन्हा एकदा त्या मॉनिटरकडे पाहिले. रिकामा कॉरिडॉर.
"बघ. काहीच नाही," तो ल्यूकला उद्देशून म्हणाला, जो अजूनही झोपेत होता. "फक्त भूत... आणि उंदीर."
अरमांडने आपल्या कॉफीचा शेवटचा घोट घेतला. त्याला अजून दोन तास काढायचे होते.
वेळ: पहाटे ४:०५.
सीन नदीच्या धुक्यातून तीच काळी बोट पुन्हा एकदा वेगाने जात होती. पण आता ती शहराच्या दिशेने नाही, तर शहराबाहेर जात होती.
अल्फाने आपल्या हातातला शॉक-प्रूफ कंटेनर उघडला.
आत, सम्राज्ञी युजीनचा मुकूट, हजारो हिऱ्यांसह, धुक्याच्या अंधाऱ्या प्रकाशातही चमकत होता.
अल्फाच्या चेहऱ्यावर एक क्रूर हास्य उमटले, जे त्याच्या बॅलाक्लावामागे लपले गेले.
'चार मिनिटे'.
'लूव्र' लुटले गेले होते. इतिहासातील सर्वात मोठी, सर्वात वेगवान आणि सर्वात अशक्यप्राय चोरी पूर्ण झाली होती.
आणि जगाला, विशेषतः अरमांड डुबोईसला, अजून पुढचे दोन तास तरी याची काहीही कल्पना येणार नव्हती. अपोलो गॅलरीमध्ये, त्या तुटलेल्या काचेच्या आत, आता फक्त अंधार आणि रिकामी मखमल उरली होती.
(प्रकरण १/९ समाप्त)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा